Tuning: E A D G B E

[Intro] C F Em C Bb Bb C [Verse 1]

^CWalter was heel ^Ftenger toen hij ^Emop de wereld ^Ckwam hij be^Gstond praktisch enkel uit wat ^Cbe^Gnen ^Cwat roos-blauw rimpelig ^Fvel en een ^Emveel te grote ^Ckop ^Gz’n moeder durfde hem bijna niet ^Cspenen.

[Verse 2]

^CMaar na veel nachten ^Fzonder slaap, veel ^Emzorgen en ge^Cduld werd ^GWalter al wat sterker en op ^Cze^Gven was i^Ce ‘n doodge^Fwone knaap, een ^Embeetje bleek miss^Cchien ^Gmet het vooruitzicht op een onopvallend ^Cleven.

[Verse 3]

^CWalter zat soms ^Furenlang ^Emin het kippen^Chok, of so^Gms op de knieën van z’n ^Cva^Gder die z^Cong in falset: ^FZalig zijn de ^Emzuiveren van ^Chart ^Gze zullen tot de Heer worden ver^Czameld!

[Bridge]

Zijn ^Bbvader, hoogstwaar^Fschijnlijk zelf een z^Cuivere van ^Ghart werd ^Bbenkele jaren ^Flater ook verz^Cameld^G ^Chij deed net een uitval ^Amnaar een zilver^Fuitje op z’n ^Cbord ^Chet was gewoon maar een ^Fbreuk van de hart^Gader^C.

[Verse 4]

^CWalters oom vond hem ^Feen baantje ^Embij de Brabant^Cbank hij d^Geed z’n paperassenwerk voorb^Ceel^Gdig de ^Cdirecteur zei ^Fvan ‘m: Walter ^Emis een flinke ^Ckracht ^Gmaar om het ver te schoppen wat te ^Cmelig !

[Verse 5]

^CZ’n vrienden schimpten: ^FHeb jij wel eens ^Emooit een vrouw ge^Chad ? hij g^Glimlachte onzeker en ver^Cle^Ggen; Kom ^Czaterdag na ^Fachten eens met ^Emons mee naar de s^Ctad hij ^Gzei niet ja en sprak ze ook niet ^Ctegen.

[Verse 6]

^COp zaterdag, na ^Fachten, klom ^EmWalter reeds in ^Cbed ter^Gwijl het buiten naar jasmijnen ^Cgeur^Gde ^Cregelde zijn ^Fwekker, sloeg z’n ^Embijbel op en ^Clas wat ^Gindertijd met Habakuk ge^Cbeurde.

[Bridge]

Toen ^Bbnam de Brabant^Fbank een nieuwe ^Chulpboekhouder ^Gaan ^BbSaskia was ^Fmooi en heel ge^Cwillig^G, ^Cze had vreemde licht ^Amogen, ze was ^Fjong, ze was niet ^Cdom ^Cze liet Walter hele^Fmaal niet onver^Gschillig^C.

[Verse 7]

^CDe eerste keer dat ^Fhij haar vroeg, zei ^EmSaskia: miss^Cchien ze vo^Gnd hem saaier dan ‘n dooie g^Coud^Gvis de ^Ctweede keer keek ^FSaskia heel ^Emernstig en zei ^Cja een ^Gmens moet zich toch vestigen voor hij ^Ckoud is !

[Verse 8]

^C‘n Anjer in z’n ^Fknoopsgat liep ^EmWalter naar z’n ^Cwerk liep ^Gzachtjes fluitend door de st^Cra^Gten, de ^Cdeur stond op ‘n ^Fkier, hij ^Emtrok zich eventjes te^Crug ze ^Gwaren over Saskia aan ‘t ^Cpraten.

[Verse 9]

^CArme stomme ^FWalter, zei de ^Emhoofdboekhouder ^Ctraag, je zo^Gu ‘m best niet op dat feestje ^Cvra^Ggen ^CJezus, Jezus, ^Fdeed er een, wat ^Emheb ik in die ^Claan ‘n ^Gpret gehad met Saskia in m’n ^Cwagen.

[Bridge]

^BbWalter stond weer ^Fbuiten, ^Cstaarde in de ^Gzon ^BbHeer, in ^Fwie moet ik nog ge^Cloven?^G Het ^Czoemde in z’n ^Amschedel, het ^Fantwoord kwam ter^Cstond: ^CBestemmeling is ^Fonbekend hier^Gbove^Cn.

[Verse 10]

^CDe mensen lachten ^Ftoen hij zei: ^EmHeer, wat moet ik ^Cdoen ? Hij h^Goorde niets, hij leek wel in ^Cexta^Gse, ^Chet antwoord kwam dit ^Fkeer van de af^Emfiches aan de ^Cmuur z’n ^Gogen lazen vaag: Houdt goed uw ^CPasen!

[Verse 11]

^CWalter liet ‘n ^Fadvertentie ^Emplaatsen in de k^Crant: ik ver^Gklaar dat ik geen schulden zal be^Cta^Glen die ^CSaskia ge^Fmaakt heeft, daar ^Emik het echtelijk ^Cdak ver^Glaten heb, getekend W. De Sc^Chraele.

[Verse 12]

^CWalter keerde ^Fnooit terug naar ^Emde Brabant^Cbank hij l^Geerde eigenhandig kleiwerk ^Cdraa^Gien z’n k^Cleren stonken ^Fmaar hij zei: De ^Emvogelen des ^Cvelds ze ^Gploegen niet, ze zaaien noch ze ^Cmaaien ...

[Bridge]

Hij l^Bbeeft nu van z’n b^Feeldhouwwerk, maakt ^CSaskia’s van ^Gklei ze ^Bblijken alle^Fmaal wel heel te^Cvreden^G ‘k ^CBen de Alfa en de ^AmOmega, bromt ^Fhij zacht in zich^Czelf ik ^Cheb de sleutels van de ^Ftoekomst en ‘t ver^Gle^Cden.

[Outro] C F Em C Bb Bb C

Jan de Wilde - Walter ballade van een goudvis