Jan de Wilde - Een vrolijk lentelied

D^Aaar is de le^Ente, d^Aaar is de z^Eon, b^Aijna maar ik d^Denk dat ze w^Eeldra zal k^Aomen, De f^Aallusimpd^Eicus st^Aaat al in b^Eloei en de bla^Aadjes kr^Dijgen ^Ebome^An!

M^A'n vrouw en m'n k^Eat z^Aijn allebei k^Erols, h^Aet valt me m^Doeilijk ze r^Eustig te h^Aouden, Ik zal binnenk^Eort weer een ^Ahelebo^Eel n^Aesten m^Doeten ^Ebouwe^An, want

daar is de l^Eente, d^Aaar is de z^Eon, b^Aijna maar ik d^Denk dat ze w^Eeldra zal k^Aomen, De f^Aallusimpd^Eicus st^Aaat al in b^Eloei en de blaad^Ajes kri^Djgen ^Ebome^An

D^Ae bloembotten b^Earsten o^Apen met een k^Enal en m^Aeisjes on^Dtbloten de ^Ekuite^An D^De bouwvakkers h^Eebben na 'n n^Aare t^Eijd w^Aeer iets om n^Daar te f^Eluit^Aen,

daar is de le^Ente, da^Aar is de zo^En, b^Aijna maar ik d^Denk dat ze w^Eeldra zal k^Aomen, De f^Aallusimpd^Eicus st^Aaat al in b^Eloei en de klok^Aken vertr^Dekken na^Ear R^Aome!