Ewelina Lisowska - Nieodporny rozum

^EmWyłoniłeś się z tłumu, gdy ulicą b^Geztrosko szłam Twoje ś^Dwiatło poraziło mnie w dzień Twój oddech to mój ^Ctlen, który we mnie ma swe lokum A ja wpadłam w ^Emniepokój No bo jak mogę chci^Geć myśleć o kimś kto nie zna mnie Brak mi twe^Dgo widoku Nieodporny^C mam rozum^Em (mam rozum)

Zasypia^Gm myśląc o ty^Dm, jak Odezw^Cać się ^Em(oł!) Zasypia^Gm myśląc o tym,^D że Jeste^Cś niedaleko gdzieś

^EmDokąd więc biegnę? ^GChoć wcale nie chcę Me ser^Dce bije tak zaw^Czięcie ^EmWypełniam przestrzeń zwy^Gkłym powietrzem Szukając ^Dtego co zwą pozornie s^Czczęściem

^EmO nie, nie, nie! ^DNie chcę pisać tych wszystkich bzdur ^CNie mam czasu ^EmNie będę ci słać listów, ^DKtórych już masz pełno w swoim koszu ^CMoże nie jestem tym kimś, ^EmZ kimś zostałbyś przez parę chwil ^DAle muszę wyjść z mroku ^CBy odzyskać swój spokój

^EmNamieszałeś w mojej głowie ^DJednym gestem, jednym słowem ^CNie musisz przynosić mi fiołków i bzów ^EmWystarczy mi, że jesteś tu