Dana Winner - De oude man en de zee

De ^F#mmiddagzon scheen op zijn ^Ebruine ^Ahuid Zijn strohoed was hem veel te ^F#mgroot Hij ^F#msliep languit en zag er ^Evredig ^Auit. Hij had geen huis, alleen een ^F#mboot. En zo ^Dvelen bleven even naar hem ^Akijken En zo ^Bmvelen hadden graag met hem ge^C#ruild

De ^F#oude man en de ^C#zee Daar waar de ^F#tijd Zo traag in ^Beeuwigheid ver^F#glijdt Op hun eiland met de golven ^C#mee De ^F#oude man en de ^C#zee Blijven voor^F#taan Mij steeds spon^Btaan voor ogen ^F#staan Afscheid nemen viel voor mij niet ^C#mee De oude ^Bman ^C#en de ^F#mzee ^{E A F#m E F#m}

De ^F#mavond bracht ik altijd bi^Ej hem d^Aoor Zijn wijn en vis was ook voor^F#m mij De ^F#moude liedjes zong hij mij^E dan vo^Aor De avond ging te gauw vo^F#morbij En zij^Dn net was altijd voller dan^A bij andere Maar d^Bme meeste vissen liet hij toch^C# weer vrij

De ^F#oude man en de ^C#zee Blijven voor^F#taan Mij steeds spon^Btaan voor ogen ^F#staan Afscheid nemen viel voor mij niet ^C#mee De oude ^Bman ^C#en de ^F#mzee ^Gm

De ^Gmzomersproeten zijn nu ^Fvan mijn ^A#huid Verbleekt, ze zijn bijna ver^Gmvaagd De o^Gmude man verdween en ook ^Fzijn sc^A#huit, Vergeefs heb ik naar hem ge^Gmvraagd Hij wa^D#s samen met zijn schip in z^A#ee verzonken Want h^Cmij bracht voor één keer tevee^Dl vissen mee.

De ^Goude man en de ^Dzee Daar waar de ^Gtijd Zo traag in ^Ceeuwigheid ver^Gglijdt Op hun eiland met de golven ^Dmee De ^Goude man en de ^Dzee Blijven voor^Gtaan Mij steeds spon^Ctaan voor ogen ^Gstaan Afscheid nemen viel voor mij niet ^Dmee De oude ^Cman ^Den de ^Gzee